Zabrano mi Ciebie, zabrano chwile radości. Jednego mi zabrać nie mogą - mojej do Ciebie miłości.

Miałeś na zawsze pozostać w moim sercu, ale nie chciałeś tego. Kochałam, kocham i będę kochać Ciebie, ale Ty odszedłeś... Powiedz mi, dlaczego?

Byłam gotowa Ci wszystko dać, chciałam Ci rzucić pod stopy świat. Problem w tym, że nie chciałeś tego brać.

Jestem sama, zapomniałeś o mnie. Zostawiłeś mnie, bo tak wygodniej. Coraz częściej mi się to zdarza, nie chcę tego już powtarzać.

Ponoć nigdy nas nie było. Ale jak mam zapomnieć to wszystko, co mi o Tobie przypomina?

Chciałabym znów się do Ciebie przytulić, poczuć gorące Twoje pocałunki. Ale to jest niemożliwe - ja dla Ciebie już nie istnieję.

Nie ma czegoś takiego, jak miłość. Jest tylko głupie złudzenie, że się kocha i jest się kochanym. A kiedy dowiadujemy sie, że dla tej drugiej osoby jesteśmy tylko przedmiotem, nie wyjaśniona tajemnica miłości pryska niczym wątła nić. Pozostaje świadomość, że nie wszystko układa się w życiu po naszej myśli.

Kogo dziś widzę, gdy patrzę na Ciebie? Czy Twoje słowa mają jeszcze dla mnie jakiś sens? Chyba już nie.

Nie potrafię się pogodzić z tym, co się stało. Nie rozumiem, dlaczego tak być musiało. Chciałabym cofnąć czas i nigdy nie wpaść w to błoto, a to dlatego, że kochałam i kocham Cię ślepo idioto.

Czemu tak w życiu jest, że największa miłość odchodzi, po to by w jej miejsce mogła nienawiść przyjść?

Ile razy jeszcze mnie zranisz, nim zrozumiesz, że i tak już dużo przez Ciebie wycierpiałam.

Coś we mnie pękło, coś we mnie umarło - a to wszystko właśnie przez Ciebie.

Nie chcę żyć pełnią życia, bo obawiam się, że którejś nocy lub dnia ktoś znów zrani mnie.

Kochająca osoba popełnia prawie zawsze ten błąd - nie czuje, kiedy druga strona przestaje kochać.

Po policzku mym spływa słona łza.

Nigdy nie mów "kocham Cię", jeśli naprawdę Ci nie zależy.

Nigdy nie patrz w moje oczy, jeśli wszystko co robisz jest kłamstwem.

Nigdy nie mów o uczuciach, jeśli one naprawdę nie istnieją.

Dlaczego niektórzy nie mogą odróżnić miłości od zauroczenia?

Powiedz, jak mam ufać sobie, kiedy sens życia umarł w Tobie?