Bardzo Cię kochałam, a Ty ze mnie zakpiłeś. Me serce rwie się do Ciebie, ale ja boję się Ciebie - boję się, że znowu złamiesz mi serce.

Byłeś dla mnie wszystkim - całym życiem byłeś. W jednej chwili wszystko to przekreśliłeś.

Dałam Ci, co miałam najdroższe - wielką miłość i serce jak łza. W zamian za to dostałam najgorsze - zdradę, mękę i ból, co wciąż trwa.

Nie ma chwili bym nie myślała o Tobie, nie ma nocy bym nie widziała Cię w snach. Nie wiem teraz, czym ugasić ten płomień, jak dalej żyć, gdy wciąż kocham Cię.

Nie opuszczaj mnie kochany i nie odchodź proszę Cię. Niech Twe serce pozostanie, będę zawsze kochać je. Będę kochać je wytrwale, będę ciągle o nim śnić, bo mi serce przypomina, jak bez Ciebie trudno żyć.

Uśmiech na ustach a w serce ból, to najtrudniejsza ze wszystkich ról.

Uwielbiam, gdy całujesz mnie i gdy mówisz - kocham Cię. Lecz to nie ma sensu, gdy co wieczór wspominam Cię. Bo ja naprawdę nie wiem, czego chcę. Lecz jedno jest pewne, mimo wszystko co się stanie, jesteś w moim sercu Ty kochanie. Lecz to jest już koniec i koniec zabawy. Zapomnij o mnie i przemyśl sprawy.

Kiedyś mówiłeś, że mnie kochasz, byłeś spragniony mych ust. Teraz przechodzisz obojętny, no cóż - zmieniłeś swój gust.

Nie całuj jeśli nie kochasz, nie mów że kochasz, jeśli kłamiesz. Bo gdy odejdziesz, ten ktoś zaszlocha, a Ty nie wiesz, jak mu serce złamiesz.

Wszystko można zapomnieć, wszystko można wybaczyć. Lecz stracisz wszystko, gdy będziesz się kłamstwem tłumaczyć.

Chcę umrzeć, umrzeć tak młodo - bo żyć nie mam dla kogo.

Dlaczego chłopak pierwszy odchodzi? Dlaczego pierwszy zapomina? Dlaczego na świecie jest tak, że winna zostaje dziewczyna?

Czemu tak jest, że Ty jesteś dla mnie wszystkim a ja dla Ciebie nikim.

Ja już wszystko wiem, ja już wszystko rozumiem. Ty nauczyłeś mnie kochać, a teraz sam nie umiesz.

Wiatr połamał kwiaty w dolinie, chłopak złamał serce dziewczynie, kwiaty ożyją gdy maj powróci, złamane serce nigdy nie wróci.

Dla Ciebie się zmieniłam, lecz to nie wystarczyło. Chyba pragnąłeś czegoś więcej a mnie to przestraszyło. Odszedłeś - pytam dlaczego? Ale Tobie to już nic do tego.

Czasem chciałabym tak jak Ty - więcej niż mogę. Wtedy mówię - ciche dni i śmieję się przez łzy.

Bez słowa odszedłeś gdzieś! Bez słowa zgubiłeś mnie! Bez słowa zraniłeś mnie! Bez słowa obejmij mnie!

Choć od zdrady krwi jest więcej, bo to cios zdradziecki jest, lecz bez Ciebie żyć nie mogę... Po cóż sam mam żyć?

Mówiłeś, że mnie kochasz. Mówiłeś, że beze mnie szlochasz. A teraz olewasz mnie, więc ja nie potrzebuję Cię. Może trudno będzie się odkochać, ale warto próbować.