Poważnie patrzę dziś na wszystko i smutek w mym sercu gości. Powód jest bardzo prosty: brak mi obiektu miłości.

Choć od zdrady krwi jest więcej, bo to cios zdradziecki jest, lecz bez Ciebie żyć nie mogę... Po cóż sam mam żyć?

Byłeś pierwszy w moim życiu, w sercu moim pozostałeś, ja kochałam choć w ukryciu, Ty mnie nigdy nie kochałeś!

To musiał być sen! To nie mogło zdarzyć się! Ty nie mogłeś zostawić teraz mnie!

Dlaczego nie potrafię zapomnieć? Dlaczego nie potrafię pokochać kogoś innego?

Nie mogę już patrzeć na Twą twarz! Me oczy pełne są łez!

Bez słowa odszedłeś gdzieś! Bez słowa zgubiłeś mnie! Bez słowa zraniłeś mnie! Bez słowa obejmij mnie!

Tyle krzywd mi wyrządziłeś, tyle łez pozostawiłeś, wiele smutku, wiele łez, nieprzespanych nocy też. Czemu dalej Kocham Cię? Czemu dalej jesteś w mym śnie? Czemu zostawiłeś mnie...?!

Dziękuję Ci za miłe słowa pełne obojętności, za uśmiechy nieprawdziwe kierowane w nicość, dziękuję Ci za coś czego nie było, za mało żeby liczyć się dla Ciebie, za dużo by o wszystkim zapomnieć...

Dziękuję Ci za wszystko, za dni spędzone z Tobą, za chwilę nienawiści i za Twą przyjaźń drogą, za oczu Twych spojrzenia które jak igła kłują, za wszystko Ci dziękuję. Dziękuję Ci za poświęcony czas, za czułe słowa do mnie, za to że mnie kochałeś dziękuję Ci ogromnie. I za to że nocami i myślami przy mnie byłeś i że tej miłości trochę się wstydziłeś.

Kiedy nie było jeszcze za późno, chciałam odejść - powiedziałeś zostań... miłość i strach nakazały posłuch... kochałam jak nigdy! Minęła jesień. Odejść chciałeś... powiedziałam zostań - nie posłuchałeś...

Dlaczego chłopcy nie widzą tych dziewczyn, które za nimi szaleją? Kochają je według humorów swych, a nas obsypują nadzieją:(

Choć serce zagubione, choć mocno skaleczone i tak nie podda się!

Twarz uśmiechnięta a serce zagubione, nadzieja utoneła na dnie oceanu...

Choć oczy są zamknięte, to i tak leci łza. Z kroplami deszczu, dotyka Ziemi dna...

Ileż w życiu się nacierpiałem, ileż w życiu się napłakałem, ileż w życiu zostałem oszukany, ileż w życiu to się jeszcze powtórzy...?

Miłość jest jak kameleon, przybiera wiele fałszywych postaci...

Ileż serca Ci oddałem, ileż duszy sobie odebrałem... A Ty mnie oszukałaś, z innymi się chadzałaś... Ja w rozpaczy zamykam swe serce i nie dam go już nikomu! Dość mam cierpienia, dość mam kłamstwa, dość mam miłości!

Dlaczego tak trudno jest kochać innego człowieka? Dlaczego tak trudno jest uśmiechać się przez łzy? Jak mam powiedzeć byś została jeszcze chwilę? Bo ja już nie chcę bez Ciebie być.

Światło księżyca otula na plaży moją postać ...w tych pięknych snach. Ze wspomnieniem pocałunków trudno się rozstać, pozostał tylko we włosach piach.