Byłeś, odszedłeś, cóż I tak w życiu bywa, Że ten kto kocha, W tej grze przegrywa.

Łatwo jest powiedzieć witaj komuś nieznajomemu, lecz trudno jest powiedzieć żegnaj, komuś bardzo kochanemu.

A kiedy przyjdzie godzina rozstania, popatrzymy sobie w oczy długo i bez jednego słowa pożegnania. Idźmy... ja w jedną stronę a Ty w drugą. Bo taka nam już pisana jest dola, że nigdy dla nas jutro się nie ziści, wiecznie nam w poprzek stanie tajna wola, co tkliwość mieni w podmuch nienawiści. ...A kiedy przyjdzie godzina spotkania, może w nas pamięć dawnych chwil poruszy i bez jednego słowa powitania popatrzymy sobie aż w samo dno duszy...

Pośród czterech ścian w sercu czuję strach. Boję się myśli tej, że Ty kochasz ją. Z inną dzielisz życie swe, wszystko skończyło się. W mych marzeniach jesteś ze mną, idziesz tuż obok mnie. Więc dlaczego nie chcesz wrócić i pokochać mnie?

Czy warto było razem być? Czy warto było o Tobie śnić? A teraz, czy warto z tęsknoty za Tobą wyć? Czy warto we śnie szukać Cię i krzyczeć jak bardzo bez Ciebie jest mi źle?

Kocham Ciebie jak dawniej. I choć z oczu płynie mi łza, to życzę Ci z całego serca, by Cię ktoś kochał tak jak ja.

Czas rozstania - trudna chwila, serce płacze, dusza łka. Gwiazdy mówią do widzenia, płyną łzy i cisza gra. Tak cudownie się zaczęło a już żegnać trzeba się.

To było tak niedawno i tak szybko się skończyło. Teraz się zastanawiam, po co to wszystko było.

Czas nie leczy ran, tylko przyzwyczaja do bólu.

Przeminęła miłość, przeminęły piękne dni. Pozostało mi zdjęcie, a na zdjęciu Ty.

Jeszcze długo będę odwracać głowę na dźwięk Twojego imienia. Jeszcze długo wśród tłumu będę szukać Twojego cienia.

Nie mogę myśleć, nie mogę być. Nie mogę przez Ciebie normalnie żyć. Ty jeden zawróciłeś mi w głowie, dlatego ne mogę zapomnieć o Tobie.

Nie wiem o co poszło, nie wiem o jaką rzecz. Ja powiedziałam - zrywam, Ty powiedziałeś - cześć. Odeszłam z uśmiechem na twarzy, choć w sercu miałam łzy. Lecz pamiętaj kochany, że byłeś tylko Ty.

Nasze wspólne życie to pomyłka - wybacz. Ja już nie kocham, ja już nie czekam, by spędzić z Tobą następny dzień. Wybacz, jeśli będziesz cierpieć, lecz większym cierpieniem by było dla nas żyć ze sobą bez miłości. Przykro mi - to koniec wspólnego życia.

Pozostało mi zapomnieć, ale jak to zrobić, gdy w głowie tyle wspomnień. Do ucha szeptane słowa, dzięki którym każdy smutek się chował. Wspólne dni pełne śmiechu i radości, jego wzrok pełen miłości. Teraz już moje łzy nie pomogą, bo nawet one czasu cofnąć nie mogą.

Mówisz kocham - lecz nie mnie. Kiedy odchodzę - nie wołasz mnie. Kiedy uciekam - nie gonisz mnie. Kiedy wrócę - o to nie pytasz mnie.

Jesteś mym pragnieniem, jesteś wątkiem mych snów, więc proszę Cię o jedno - wróć.

Kiedyś zrozumiesz, że za Tobą tęskniłam. Kiedyś zrozumiesz, że Cię bardzo lubiłam. Kiedyś zrozumiesz, że za Tobą płakałam. Kiedyś zrozumiesz, że to właśnie Ciebie bardzo kochałam.

Dlaczego miłość tak zwiewna? Dlaczego tak krótkie jest kochanie? Dlaczego pomiędzy nami musiało nastąpić rozstanie?

Zapomnij, że kiedyś istniałem. Zapomnij, że z Tobą się śmiałem. Zapomnij, że Ciebie kochałem. Odszedłem choć odejść nie chciałem. Odszedłem, bo odejść musiałem.